Deze concerten hebben plaatsgevonden

Gary Ryan opende het slotconcert met drie stukken van Praetorius, gevolgd door twee delen uit de vioolpartita no. 1 van J.S. Bach. Van het begin af aan was duidelijk dat Ryan zijn instrument volledig onder controle had en dat hij over een formidabele techniek beschikt. De sfeervolle Sakura-variaties van Yocoh kwamen uitstekend tot zijn recht in de Oude Ettense Kerk. Het alom bekende Recuerdos de la Alhambra werd strak gespeeld door Ryan. Zijn soms wat langdradige eigen composities pakten goed uit. De speciale effecten waren goed getimed en hielden de luisteraars scherp. Gaandeweg het concert raakte Gary Ryan gewend aan de fraaie akoestiek van de kerk en maakte daar dan ook dankbaar gebruik van. Met nog twee fraaie toegiften in het hoofd verliet een enthousiast publiek de kerk.

CONCERT GEANNULEERD

Helaas lukte het de jonge gitaristen Sean Shibe & Ian Watt  niet om naar Nederland te komen. Door de aswolk uit IJsland was er geen vliegverkeer mogelijk. We hopen dat deze talenten volgend seizoen alsnog hun visitekaartje af komen geven.

De sfeer was idyllisch: buiten lag een verse laag sneeuw, binnen in de Oude Ettense Kerk was het behaaglijk warm met in het middelpunt de vergulde harp van harpiste Erika Waardenburg. Ze nam ons mee op reis langs landen die van speciale betekenis zijn voor de harp. Het beginpunt was Italië met een sonate van Pescetti. Het zal de gitaristen in het publiek goed gedaan hebben eens een origineel gitaarwerk te horen, maar nu in bewerking voor harp. De etude van Fernando Sor kreeg hierdoor een heel andere dimensie. Met een oude dans van Guridi verlieten we Spanje en kwamen in Engeland terecht met muziek van Croft en Mathias. Erika Waardenburg eindigde voor de pauze in Amerika. Het publiek was erg geboeid. Het programma na de pauze ging via de Nederlandse componist Marius Flothuis naar Frankrijk (Tournier en Fauré). 

Zou Erika Waardenburg de aandachtige jonge meisjes net zo geïnspireerd hebben als zij destijds door Rosa Spier werd geraakt?

Het Duitse Trio Balancado sloot voor ons het seizoen 2008-2009 af met Braziliaanse muziek. Het weer leek zich speciaal te hebben aangepast voor dit concert gezien de zomerse temperatuur. Alhoewel het programma de titel "Historia Bossa Nova" droeg, werden er ook enkele jazz-getinte composities gespeeld. Deze waren van de hand van Jürgen Slojewski. Helaas was de soundcheck minimaal, waardoor de balans tussen de musici niet optimaal was. Trio Balancado speelde voornamelijk onbekende nummers. In de toegift gaf drummer Rolf Hildebrand een imposante solo, die dan ook zeer gewaardeerd werd door het publiek.

Trio Balancado werd gevormd door Reinhard Storm (klassiek gitaar en zang), Jürgen Slojewski (contrabas, klassiek gitaar en zang) en Rolf Hildebrand (percussie). 

Carlo Marchione kan met recht een meestergitarist genoemd worden. Het concert dat hij bij ons neerzette was werkelijk subliem. Van de eerste tot de laatste noot was het doordacht en interessant. Het programma bestond voornamelijk uit onbekende werken, als de Partita III van J.J. Vilsmayr, Sonata II van P.D. Paradisi en een Fantaisie van F. de Fossa. Als toegift speelde Carlo Marchione zijn bewerking van Ennio Morricone's Theme of Gabriel uit de film The Mission.

Frank Lamm en Peter Thissen, ofwel Duolisme gitaarduo, hebben zondag 18 januari hun visitekaartje afgegeven, middels een heel fraai concert. Met twee sonates van Scarlatti opende zij, waarbij de gitaren als clavecimbels klonken. Na twee lichtvoetige walsjes van Fernando Sor ging het roer drastisch om voor Zuid-Amerikaanse muziek. Anacleto de Medeiros van Radamés Gnatalli werd op indrukwekkende wijze uitgevoerd evenals de werken van Augustín Barrios Mangoré en Ariel Ramírez. Klonken de gitaren aan het begin van het concert als clavecimbels, in deze Zuid-Amerikaanse muziek toverde Duolisme een verscheidenheid aan warme klanken uit hun gitaren. Na de pauze speelde Duolisme het aan hen opgedragen Dreams, Rest and Motion van compnist/gitarist Gary Ryan van hun onlangs gepresenteerde gelijknamige vierde CD. Ondanks de lengte van dit stuk (9 minuten) was het publiek totaan het einde muisstil, hetgeen een compliment voor de gitaristen betekent. Duolisme vervolgde het concert met Zuid-Amerikaanse muziek, muziek waarin het duo duidelijk thuis is. Na enkele tonen gehoord te hebben van het Beatle-lied She's leaving Home, ging er een golf van herkenning door het publiek. Het laatste werk dat op het programma stond, Farewell to Stromness, werd speciaal ingestudeerd voor hun recente tour door Schotland. Als toegift trakteerde Duolisme hun toehoorders op Cavatina, filmuziek uit de Deerhunter, muziek die ook te vinden zal zijn op hun eerstvolgende CD.

Gitaarbouwer Ron ten Westenend uit Nijmegen was tevens te gast met diverse gitaren, hetgeen de middag helemaal compleet maakte.

Dat de Zweedse gitarist Johannes Möller zijn publiek weet te boeien, bleek tijdens het concert dat hij op 9 november bij ons gaf. Möller opende met een spetterende uitvoering van Etude 7 van Heitor Villa-Lobos. Gedurende het hele concert konden we getuigen zijn van zijn indrukwekkende techniek, maar ook zijn fraaie interpretaties. Maar liefst drie toegiften waren nodig om het publiek te bedaren. De Concertzender maakte een radio-opname van dit concert, die inmiddels is uitgezonden.

De afwisseling van vocale muziek en gitaarmuziek bleek tijdens een concert in 2006 een goede formule. Klassiek gitariste Jacqueline Snel, afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag, zorgt in haar concerten voor een gevarieerd programma. Vocalista is een vocaal ensemble dat voortdurend op zoek is naar vernieuwend en niet alledaags repertoire; wereldlijk en religieus, klassiek en modern, van Oost-Europa tot Zuid-Amerika, met af en toe een uitstapje naar de lichte muziek. Zowel Jacqueline Snel als Vocalista nemen het publiek mee naar muzikale hoogten, om te verrassen, te boeien en te raken.

Een zeer afwisselend en boeiend slotconcert.

Panfluit en gitaar, twee fraaie instrumenten, maar helaas nog lang niet door iedereen serieus genomen. Dat dat geheel onterecht is bewees Verso tijdens dit concert. Beide musici beheersen hun instrument tot in de kleinste finesse, hetgeen niet alleen een concert op het allerhoogste nivo opleverde, maar ook een zeer positieve recensie in de Gelderlander.

De Duitse gitarist Stefan Schmitz begon in 1997 zijn klassieke gitaarstudie aan de "Franz Liszt Hochschule für Musik" in Weimar. Bij Carlo Marchione behaalde hij zijn Masters met de hoogst mogelijke score van 10 punten. Hij won prijzen bij internationale concoursen in o.a. Italië, Oostenrijk, Rusland en Duitsland. Stefan Schmitz treedt regelmatig op in Europa, maar gaf ook concerten in Brazilië en Japan. Sinds 2004 is hij als klassiek gitaardocent verbonden aan de muziekschool Neu-Ulm in Zuid-Duitsland. Inmiddels zijn er 2 CD's van Stefan Schmitz verschenen: Hommage á Silvius Leopold Weiss en Tales Beyond Words.

Programma met werken van o.a. Weiss, Mertz en Barrios.

Emiel van Dijk is één van de meest virtuoze en veelzijdige gitaristen die Nederland rijk is. Hij neemt u mee in een reis over de wereld, van het melodische Europa via het meditatieve Japan naar het ritmische Zuid-Amerika. Acoustic Guitar Magazine schrijft: “Grandioze muziek beïnvloed door een verscheidenheid aan tradities: Braziliaans, Cubaans, mediterraan, klassiek, flamenco en blues. Van Dijk’s spel is vol van bijzondere ritmes, inventieve melodieën, vasthoudende baslijnen, en krachtige akkoord aanslagen, maar zijn fabelachtige techniek overschaduwt nooit zijn ideeën.” Zijn CD’s ‘Blueprint’ en ‘Across the Borders’ zijn bejubeld in de internationale pers.

De organisatie had zich erg verheugd op de komst van de Franse gitariste Catherine Liolios. Helaas moest zij zich wegens ziekte afmelden. De zoektocht naar een vervanger hoefde niet lang te duren. Al snel waren we in contact met de Nederlandse gitariste Nathasja van Rosse, die een onvergetelijk concert neerzette. Ze speelde werken van o.a. Mertz, Piazolla, Brouwer en Kavanagh.  Na afloop was Natasja snel door haar CD's heen.

John Mills opende vorig seizoen op onvergetelijke wijze het allereerste concert van het Gelders Gitaristen Podium. Met enige trots kunnen we melden dat hij dit seizoen wederom zal optreden, ditmaal tezamen met de Noorse sopraan Mai-Britt Wagnild. Zij weet ondanks haar jeugdige leeftijd haar publiek te boeien met bijzonder fraaie interpretaties en een elegante en open presentatie. Naast Noorse volksliederen, staan er composities van o.a. Schubert, Grieg en Villa-Lobos op het programma.

De Engelse staalsnarig gitarist Clive Carroll (1975) kwam op 11-jarige leeftijd via de banjo bij de gitaar terecht. Tijdens zijn opleiding won hij diverse prestigieuze prijzen. Zijn eerste solo-CD 'Sixth Sense' werd buitengewoon goed ontvangen en omschreven als een mijlpaal in de wereld van de steel-string guitar. Om een idee van zijn muziek te krijgen zijn op de website www.clivecarroll.co.uk enkele tracks te beluisteren. Clive Carroll treedt veel op in Europa en Amerika en is nu voor het eerst in Nederland te zien en horen!

Het Segovia Duo, bestaande uit de Engelse gitaristen Vincent Lindsey-Clark en Roland Gallery, treedt sinds 1987 gezamenlijk op. Zij gaven concerten in bekende concertzalen als de Wigmore Hall en The Royal Albert Hall te Londen. Beide gitarsten geven les in Londen, o.a. aan jong, getalenteerde gitaristen. Het Segovia Duo zorgt altijd voor een gevarieerd en verfrissend concert, waarin ook solowerken niet zullen ontbreken. op het programma staan werken van o.a. Johnson, Paganini, Rodrigo en Zuid-Amerikaanse componisten.

De Duitse gitaristen Leonard Beck en zijn oud-leerling Ingo Borgardts beschikken over een bijzonder repertoire. Zij spelen voornamelijk onbekende, goed in het gehoor liggende, originele gitaarmuziek van o.a. Nederlandse componisten. Zo zullen zij een compositie van Wanja van Winsum vertolken dat gebaseerd is op melodieën uit 'Porgy and Bess'.

De Ierse gitarist Redmond O'Toole bespeelt als een van de weinige gitaristen ter wereld de Brahms-gitaar. De houding voor dit unieke instrument is als van een cellist. Zijn onorthodoxe en toegewijde manier van spelen brachten hem vele lovende kritieken. Op het programma staan werken van o.a. Weiss, Giuliani, Albeniz en Monpou.

Niemand minder dan de Engelse meestergitarist John Mills opent de gitaarserie van het Gelders Gitaristen Podium. John Mills staat bekend om zijn gedegen spel en zijn fabelachtige toonvorming. Ooit volgde hij zelf lessen bij grootheden als Andrès Segovia, Julian Bream en John Williams. Over de hele wereld geeft hij concerten, maar ook voor master-classes wordt hij veel gevraagd.